Το «Αντίστροφον Λεξικόν της νέας ελληνικής», έχον ως προδρόμους ολόκληρον σειράν αντιστρόφων λεξικών παλαιοτέρων περιόδων της ημετέρας γλώσσης, αντικατοπτρίζει το καταστάλαγμα της εξελίξεως τεσσάρων χιλιετηρίδων αδιακόπου γλωσσικής παραδόσεως. Είναι, ως εκ τούτου, μοναδικόν μέσον μελέτης της εξελίξεως της ελληνικής, αλλά και γενικότερον της ανθρωπίνης καθόλου γλώσσης, αυτή δε είναι η διαφορά και η υπεροχή του έναντι των αντιστρόφων λεξικών των άλλων σύγχρονων γλωσσών.
