Πρόλογος: Νίκος Πουλαντζάς
Τη γλώσσα, τη γνωρίσαμε «ως κληρονομημένο προϊόν» (F. de Saussure).
Σε ποιό βαθμό δεν διαστρωματώνεται αναδρομικά η μνήμη μας πάνω στο «σώμα» της; Πόσο δηλαδή με το «κληρονομημένο προϊόν», δεν κληρονομούμε κι εμείς «μνημικά ίχνη» που αναφέρονται στο παρελθόν και το μέλλον μας;
Η γλώσσα, αύτη η σημαίνουσα, υλική – αφηρημένη ολότητα, .είναι μονάχα φορέας σημείων, συμβόλων και οδηγητικών εικόνων ή είναι ταυτόχρονα και ιδρυτικός παράγοντας ενός συνόλου σημασιών με τις οποίες υποδεικνύεται η κοινωνία;
Τέλος, πόσο η ταξική πάλη που διεξάγεται παντού, άρα και στη γλώσσα, σφραγίζει και σφραγίζεται από την αιτιολογημένη ή αναίτια (ασυνείδητη) εξέλιξη της;
Στα ερωτήματα αυτά συνοψίζεται περίπου η προβληματική του βιβλίου. Προβληματική, του διαλεκτικού άλλα και του συμβολικού υλισμού.
