ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ
- Η καταγωγή των Μανιατών
- Σπαρτιάτες, Ελευθερολάκωνες, Μανιάτες
- Άραβες
- Σλάβοι
- Χριστιανικά Μνημεία
- Η Γλώσσα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ
- Τα μοιρολόγια
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ
- Η αδελφική αγάπη
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ
- Η πατριά
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ
- Ο νόμος του δικιωμού
Ο Ανάργυρος Κουτσιλιέρης εγεννήθη στη Λάγια της Λακωνίας, όπου εδιδάχθη τα πρώτα γράμματα, ακολούθως εφοίτησε στο Γυμνάσιο Αρεοπόλεως και εν συνεχεία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το 1952 διωρίσθη στο Γυμνάσιο Αρρένων Σύρου και το 1955 εισήχθη στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαιδεύσεως. Μετά διετή φοίτηση έλαβε το πτυχίο του Διδασκαλείου και ετοποθετήθη σε θέση φιλολόγου της Βαρβακείου Σχολής.
Το 1965 ανετέθη στον Κουτσιλιέρη η διοίκηση του Γυμνασίου της Βαρβακείου Σχολής και το 1967 της ενοποιηθείσης Βαρβακείου Σχολής.
Το 1970 μετετέθη στην Πάτρα ως Επιθεωρητής με βαθμό Γυμνασιάρχου. Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας ειδική επιτροπή υπό τον αρεοπαγίτη Λιακατά τον προήγαγε στο βαθμό Επόπτου Εκπαιδεύσεως.
Η κατάργηση των θέσεων των Γενικών Διευθυντών τον βρήκε διευθυντή της ΣΕΛΜΕ, δηλαδή της Σχολής Επιμορφώσεως Λειτουργιών Μέσης Εκπαιδεύσεως. η οποία είχε αντικαταστήσει το Διδασκαλείο Μέσης Εκπαιδεύσεως.
Στις 25 Φεβρουαρίου του 1982 απελύθη της υπηρεσίας ως κατέχων τον βαθμόν του Γενικού Διευθυντού.
Στο Διδασκαλείο και ακολούθως στη ΣΕΛΜΕ εδίδασκε οργάνωση και διοίκηση της Εκπαιδεύσεως στο σύνολο των μετεκπαιδευομένων και Ιστορία της Ελληνικής γλώσσης στον κλάδο των Φιλολόγων.
Το 1963 η Ακαδημία Αθηνών του εζήτησε να μελετήσει το παρατηρούμενο στο ιδίωμα της Μάνης φαινόμενο της επενθέσεως. Έγραψε τη μελέτη και η Ακαδημία την εδημοσίευσε στον Θ’ τόμο του Λεξικογραφικού Δελτίου.
Έχει δημοσιεύσει έργα αναφερόμενα κυρίως στη Μάνη.
Το 1952 διωρίσθη στο Γυμνάσιο Αρρένων Σύρου και το 1955 εισήχθη στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαιδεύσεως. Μετά διετή φοίτηση έλαβε το πτυχίο του Διδασκαλείου και ετοποθετήθη σε θέση φιλολόγου της Βαρβακείου Σχολής.
Το 1965 ανετέθη στον Κουτσιλιέρη η διοίκηση του Γυμνασίου της Βαρβακείου Σχολής και το 1967 της ενοποιηθείσης Βαρβακείου Σχολής.
Το 1970 μετετέθη στην Πάτρα ως Επιθεωρητής με βαθμό Γυμνασιάρχου. Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας ειδική επιτροπή υπό τον αρεοπαγίτη Λιακατά τον προήγαγε στο βαθμό Επόπτου Εκπαιδεύσεως.
Η κατάργηση των θέσεων των Γενικών Διευθυντών τον βρήκε διευθυντή της ΣΕΛΜΕ, δηλαδή της Σχολής Επιμορφώσεως Λειτουργιών Μέσης Εκπαιδεύσεως. η οποία είχε αντικαταστήσει το Διδασκαλείο Μέσης Εκπαιδεύσεως.
Στις 25 Φεβρουαρίου του 1982 απελύθη της υπηρεσίας ως κατέχων τον βαθμόν του Γενικού Διευθυντού.
Στο Διδασκαλείο και ακολούθως στη ΣΕΛΜΕ εδίδασκε οργάνωση και διοίκηση της Εκπαιδεύσεως στο σύνολο των μετεκπαιδευομένων και Ιστορία της Ελληνικής γλώσσης στον κλάδο των Φιλολόγων.
Το 1963 η Ακαδημία Αθηνών του εζήτησε να μελετήσει το παρατηρούμενο στο ιδίωμα της Μάνης φαινόμενο της επενθέσεως. Έγραψε τη μελέτη και η Ακαδημία την εδημοσίευσε στον Θ’ τόμο του Λεξικογραφικού Δελτίου.
Έχει δημοσιεύσει έργα αναφερόμενα κυρίως στη Μάνη.
