Το ταξίδι μου

Ο Ψυχάρης με το έργο αυτής της ζωής του κατεβαίνει από τη σκηνή και μπαίνει στο στίβο. Για πρώτη φορά στην ιστορία του νέου ελληνισμού, ένας λόγιος ανακατεύεται με το μεγάλο πλήθος και το ανακατεύει ζητώντας «δόξα και γροθιές». Παύει πια να ανήκει αποκλειστικά στην πνευματική ιστορία του τόπου και μετατίθεται αυτόματα στην ιστορία γενικά. Το έργο του γίνεται μαρτυρία μιας ολόκληρης εποχής, γίνεται, όπως το είδε νωρίς και ο ίδιος, ντοκουμέντο.