Από χρόνια, κάτι μ’ έσπρωχνε και μουλεγε: “Αυτό που υφαίνεις στο μυαλό σου, να το υφάνης και στο χαρτί, γιατί έτσι και μόνον θα συμβάλεις στην κατανόησι και στη σύσφιξη των δεσμών μεταξύ των δυο όμορων και συγγενών λαών, του Αλβανικού και του Ελληνικού”.
Αυτά τα λόγια πάντα βουίζανε στα αυτιά μου, με κάνανε να πιστέψω, πως πράγματι μπορώ να συμβάλλω, έστω και εις το ελάχιστον, προς επίτευξιν αυτού του σκοπού, γι’ αυτό και απεφάσισα όπως προβω εις την έκδοσιν του ανά χείρας βιβλίου.
