Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και την Βέρνη και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Βιέννη, το Μόναχο και το Βερολίνο. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα και το 1925 εξελέγη υφηγητής του πανεπιστημίου του Βερολίνου ενώ τρία χρόνια αργότερα έκτακτος καθηγητής της Μαιευτικής και της Γυναικολογίας. Συνέβαλε σημαντικά στην οργάνωση των ελληνικών νοσοκομείων όπως αυτό του “Αγίου Σάββα” και του μαιευτηρίου “Αλεξάνδρα”. Ήταν ο προσωπικός ιατρός – μαιευτήρας τριών Βασιλισσών της Ελλάδας.
Στον ιατρικό τομέα, ο Λούρος επινόησε νέες μεθόδους όπως την εφαρμογή της
μέθοδου του σύντομου ανώδυνου τοκετού με παράλληλη χρήση φαρμάκων, την εγχειρητική θεραπεία της ακράτειας των ούρων ένεκα υπερέντασης ενώ εισήγαγε τη συντηρητική ινομυοματεκτομή, που επιτρέπει σε νέες γυναίκες τη δυνατότητα γονιμοποιήσεως.
